Początki decentryzmu sięgają 1986 roku, kiedy to znany polski pisarz i intelektualista Adam Wiśniewski - Snerg sformułował jego zasady w manifeście „Moja koncepcja decentryzmu”. Głosi on, że „obraz wyraża postulat decentryzmu, gdy środek przedstawionego w nim przedmiotu znajduje się gdzieś niedaleko poza ramami utworu, skąd ten przedmiot dominuje nad ukazanym otoczeniem. Taka zasada kompozycji - poprzez stworzenie napięcia między ukrytym przedmiotem a widocznym tłem - pozwala wzmocnić znaczenie przedmiotu albo jego otoczenia w zależności od przypisanej im roli”.

W roku 1996 powstała grupa malarska obejmująca początkowo artystów polskich. Celem grupy miało być lansowanie decentryzmu jako nowego artystycznego prądu.

Nowy ruch artystyczny szybko objął kolejne dziedziny kultury (rzeźba, grafika, fotografia,poezja, muzyka, film ) a także przyjmował w swoje szeregi artystów z innych krajów min.: są wśród nich przedstawiciele Francji, Niemiec, Argentyny, Hiszpanii, Japonii, Rosji, Brazylii.

Idea decentryzmu początkowo propagowana była głównie w środowisku artystycznym Paryża, tam również miała miejsce pierwsza wystawa zatytułowana:
„ Decentrisme – Dialogue avec invisible”(„ Dialog z niewidzialnym”).

Decentryzm ma charakter międzynarodowy, skupia coraz więcej twórców, znajduje coraz więcej propagatorów oraz obejmuje coraz większą rzeszę miłośników.

Informacje pochodzą z oficjalnej strony decentryzmu: www.decentryzm.com